Fax: 509-352-9630

  iraniansdm.n@gmail.com

اين نشريهء دو بار در هفته

دوشنبه ها و پنج شنبه ها

منتشر می شود

سردبير: اسماعيل نوری علا

برنامهء يکشنبهء پيش رو

14 بهمن  - 3 فوريه

موضوع ميزگرد:

اپوزيسيون، کنفرانس ورشو و فراسوی يک اقدام

شرکت کنندگان در اين ميزگرد:

    

هايده توکلی     عبدالستار دوشوکی

  

بهداد جاويدان        امير بيگلر

   

   ميلاد آقائی    اسماعيل نوری علا 

مدير نشست:  منوچهر يزديان

آرشيو برنامه های يکشنبه مهستان

1. ما با مذهب و عقيدهء هيچکس سر دعوا نداريم اما حضور مذهب و ايدئولوژی کسی را در قانون اساسی و نهادهای حکومتی  نمی پذيريم.

2. و از آنجا که حکومت اسلامی مسلط  بر ايران را قابل اصلاح و حتی قانونی نمی دانيم، طبعاً، در خارج کشور، از آن جز خواست انحلال آن مطالبه ای نداريم؛

3. و به همين دليل می توان انتظار داشت که  نام هيچ يک از هواداران جنبش در زير نامه هائی که خطاب به گردانندگان رژيم نوشته می شوند ديده نشود.

4. اما، در عين حال، ما از همهء مطالبات بر حق هموطنان اسير خود در داخل کشور از غاصبان حکومت مسلط بر سرزمين مان حمايت می کنيم.

5. آنچه در اين سايت «اختصاصی و غير خبری» منتشر می شود يا در موافقت با سکولار دموکراسی است (مثل نوشته های انحلال طلبان و مخالفان حکومت اسلامی) و يا در مخالفت با آن (مثل نوشته های اصلاح طلبان، که با نوار توضيحی مشخص می شوند) و يا مسائل را بصورت جدی و طنر از ديدگاهی سکولار دموکرات مطرح می کند. در همه حال اصولی که  در «پيمان نامهء عصر نو» منعکس اند، راهنمای ما محسوب می شوند.

6. انتخاب مقالات وارده و برگرفته از منابع مختلف، و همچنين انتخاب تيتر مناسبی برای آنها  با سردبير است.

7. به احترام «جمهوريت»، در اين پايگاه، هر کجا سخن از حکومت مسلط  بر ايران پيش آيد، واژهء «جمهوری» به «حکومت» يا «رژيم»  تبديل می شود.

8. و از آنجا که بين ايران و ملت ايران  از يکسو، و حکومت اسلامی مسلط بر کشورمان، از سوی ديگر، تفاوت و جدائی قائليم، در هر متن که واژهء ايران بکار رفته اما منظور رژيم اسلامی باشد، ما بجای ايران عبارت «رژيم ايران» يا «رژيم مسلط بر ايران» را بکار می بريم.

آغاز کار جنبش: 14 امرداد 1392         

تاريخ انتشار اين شماره: جمعه 12 تا يک شنبه 148 بهمن 1397 - 1 تا 3 فوريه 2019

جستجو در اين سايت   آرشيو صفحات اول اين سايت   دوشنبه ها و پنج شنبه ها منتشر می شود  پيمان نامهء عصر نو

پيوند به سايت های ديگر   سايت مهستان    کنگرهء سالانهء سکولار دموکرات های ايران    پيوند به سايت های ديگر

حزب سکولار دموکرت ايرانيان       نشريهء «گيتی مداری» حزب      بيانيه های مشترک با حزب مشروطه ايران

مقالاتی دربارهء مفاهيم اصلی         ويدئوهای آموزشی        بیانیهء «جدایی کامل حکومت و مذهب در ایران»

علاج فضائی

حمیدرضا رحیمی

فدوی امشب نایب الزیارة بود و، در مرور خبرهای دارالخرافه، تیتر زیر را البته چون آب نداشت، نخست تیمم، و سپس زیارت کرد. التماس دعا: «ایران: برنامهء موشکی ما قابل مذاکره نیست... برنامهء فضایی را توسعه می‌دهیم. / العربیه»  ضمناً یک مقام شدیداً آگاه که نخواست تا انقلاب بعدی(عج) نامش فاش شود، پس از دریافت چندین کیلو پول، بعنوان  کارمزد، به فرستادهء فدوی گفت که حضرت آقا در نظر دارد که برادر احمدی نژاد را به فضا پرتاب کند که هم برنامه فضایی را پیش ببرد، و هم از شر معجزه هزاره سوم، که مانند درب مسجد روی دست معظم له مانده راحت شود.

طنز و تمسخُر، سلاح ملّتی خوش ذوق!

محمد هادی

جدا از تمامی مسائل و پارامترهای سیاست و نیروها و قدرت های موثر در سرنوشت رژیم آخوندها، با نگاهی به انبوه هزاران هزار جوک و لطیفه و طنز و تمسخرهایی که مردم علیه رژیم تا کنون کوک و تولید نموده اند، تلویحاً می توان نتیجه گرفت که اولاً کمتر رژیمی در دنیا این چنین مضحکه و مسخرۀ ملّت و شهروندان خود بوده و ثانیاً ثابت می کند که آخوندها اقتدار و مشروعیت را در اعماق اندیشه و قلب های مردم باخته و مدت هاست که، تنها بکمک های عینی و غیبی، یک بازی باخته را کش و قوس داده و وقت کشی می کنند!

اگر یک نفوذی بودم..!

علیرضا ظفری

داشتم با خود تخیّل می کردم که اگر یک نفوذی در درونِ نظام ِ اسلامی بودم، چه می کردم تا این نظام روز به روز به سقوط نزدیک تر شود؟! سعی می کردم با تظاهُر و فریب خود را به هسته های مرکزیِ قدرت، نیروهای امنیتی و نظامی و نیز حلقه های استراتژیکِ تصمیم گیری نزدیک کنم... ا کوروش را پادشاهی فاسد و تن آسا و عامل ِصهیونیسم! معرّفی می کردم، آثار باستانی ِ پاسارگاد و تخت جمشید را یکسره نابود کرده و یا با ممنوعیّت های مشکوک، سبب چالش هرچه بیشترِ مردم و حکومت می شدم.

صفتی پوست کنده

احمد اهتمام

در کتاب لغتی نانوشته / صفتی يافته ام / که "تر» و «ترین» به دم اش آویزان نیست // از بیشه زاری آمده؟ نمی دانم / از زمین روییده؟ نمی دانم / بر زمین افتاده؟ نمی دانم // اما پوست کنده است و / به فرقه ای تعلق دارد / که اندام آدمی غذای روزانهء اوست.

قدرت‌های پیشامشروطه وجریان‌های پیشا‌ملی

اکبر کرمی

دمکراسی‌ها طریق حل و فصل مسایل نیستند؛ آن ها طریق جست و جوی راه‌حل‌ها هستند؛ در نتیجه طبیعی است که پرونده‌ی دمکراسی‌ها همیشه درست و راست نیست؛ چه همین مفاهیم هم مفاهیمی پیشینی اند و در یک اجتماع مدرن و پسامدرن به گونه‌ای دیگر درک می شوند. دمکراسی‌ها برون ‌شدی بر عبور از جنگ‌ها و نزاع‌های داخلی اند. به عبارت دیگر، ما دمکراسی‌ها را می‌پذیریم به خاطر آن که در دمکراسی‌ها امکان رفع تنازع هم‌وارتر و کم‌هزینه‌تر است. ما به دمکراسی‌ها تن می‌دهیم به خاطر آن که در دمکراسی‌ها تنازع‌ها بر سر قدرت، ثروت و شان به گونه‌ای پایدارتر حل و فصل شده است.

سهمیه بندی بنزین برای حل مشکل بیکاری!

اسکندر دلدم

وقتی در سال هشتاد و شش بنزین سهمیه بندی شد، ماهیانه به هر اتومبیل شخصی صد و بيست لیتر بنزین داده می شد تا قاطبه کارکنان و حقوق بگیران دولت و کارگران کم درآمد هم پس از پایان کار روزانه موظف در کنار سایر اقشار امت به مسافرکشی پرداخته و صنار سه شاهی در بیاورند و به زخم خود بزنند. بعدها از این سهمیه کم کردند و رسید به ماهی شصت لیتر! اکنون می گویند قرار است در سهمیه بندی جدید روزی یک لیتر بنزین داده شود تا مردم بتوانند چند دقیقه ای اتومبیل خود را روشن و موتور آن رو گرم کنند. با این «سیر تحول اقتصادی» بعید نیست به زودی در سهمیه بندی بنزین اعلام کنند: "هر هشت ساعت یک قاشق مربا خوری!"

 

 

بازی فوتبال و رویارویی دو مجموعهء ارزشی

این نکته را نباید فراموش کرد که در چند سال اخیر رژيم اسلامی، به همراه هر گروه ورزشی که برای مسابقات به خارج می آیند، تعداد زیادی از ماموران و خانواده های آن ها را، با تعداد زیادی پرچم جمهوری اسلامی به خارج می فرستد تا هم این پرچم ها را بین خارج کشوری ها پخش کنند و هم برای آن دسته از ایرانیان خارج کشوری که که به دیدن این مسابقات می روند و مایل نیستند پرچم جمهوری اسلامی را به دست بگیرند فضای نامناسبی فراهم آورند. اينگونه است که حضور تيم های ملی ايران در اين مسابقات اغلب صحنه را به ميدان ستيزی پنهان تبديل می کند که در آن دو فرهنگ و دو مجموعه ی ارزشی رو در روی هم قرار می گیرند.

بحران ونزوئلا؛ داخلی یا خارجی؟

مکس فیشر، تحلیلگر نیویورک‌تایمز

بحران ونزوئلا بیش از آنکه سرچشمه خارجی داشته باشد، ناشی از سوء مدیریت و فساد گسترده و باندبازی‌های داخلی است. چاوز در دورهء حکومت خود جنگی علیه نهادها و جامعه مدنی ونزوئلا به‌راه انداخت و کشورش را از دموکراسی تهی کرد. مادورو، معاون و جانشين او، هم در مسیر سلف خود قدم برداشت. اما مادورو افزون بر این اقدامات، مبادرت به چاپ پول بدون پشتوانه کرد که تورم افسار گسیخته را موجب شد.

آینه ونزوئلا برای آرایش نیست!

اسماعیل هوشیار

ونزوئلا آینه ای برای آرایش شترهای حاکم نیست، اینجا ایستگاهی برای تغییر است! البته که حرف های سیاستمداران غربی کشک است: «انتخابات آزاد، دموکراسی، حقوق بشر، مردم !..» ولی با جارو شدن دیکتاتورهای وامانده از قرن پیش به هر شکلی خیلی موافقم. آمریکای لاتین باشد یا خاورمیانه، زیاد تفاوتی ندارد. نفت داشته باشد یا نداشته باشد، دیکتاتورش که منگول باشد نتیجه یکی است: وامانده های قرن پیش باید بروند...

دشواری های اپوزيسيون سکولار دموکرات

در برنامه آخرين لحظه بمديريت شهرام همايون

شرایط کنونی و برپایی نشست آینده آمریکا در لهستان

در برنامه چالش، بمديريت رضا گوهرزاد

ونزوئلا، چرخۀ خشونت، و درس‌هایی برای ما

کاظم علمداری

"دو قطبی" جامعه ‏را باز هم بیشتر شکافته و شکاف را عمیق‌تر می‌کند. "ادورو" و همراهان او در قدرت مسئول ‏اصلی ایجاد وضعیت کنونی ونزوئلا هستند. آنها به خاطر منافع مردم و سرنوشت کشورش ‏باید از قدرت کناره گیری کنند و نخواهند بیش از این جامعه فلج شود.‏ جامعهء ما، ایران، نیز اگر چه به سطح بحران ونزوئلا نرسیده است، اما ادامۀ روند کنونی ‏امیدبخش نیست. حکومت اسلامی، بعنوان عامل اصلی خشونت، جامعهء ایران را در مسیری قرار ‏داده است که می‌تواند به چرخهء بی‌سرانجام خشونت، یعنی دست آویختن برخی از گروه‌های اجتماعی مستأصل، به مبارزات مسلحانه بیانجامد. آنگاه سرنوشت ونزوئلا با ابعادی ‏گسترده‌تر می‌تواند سرنوشت ما هم باشد.

داووس 2019: کشاکش «جهانی شدن» و «پوپولیسم»

فريدون خاوند

در برابر پدیده «جهانی شدن»، همه مردمان یک کشور در موقعیتی یکسان نیستند. شهرها و مناطق ساحلی چین، که با دنیا ارتباط‌های گسترده دارند، بیش از شماری از مناطق داخلی این کشور به رفاه و پیشرفت دست یافته‌اند. در کشورهای پیشرفته نیز کسانی که در بخش‌های پیشرو و صاحب آینده (الکترونیک و داده‌ پردازی، هواپیما سازی، خدمات سطح بالا، داروسازی و غیره...) فعالیت می‌کنند طبعاً با «جهانی شدن» مشکلی ندارند، حال آنکه در بخش‌های زیر تهدید رقابت خارجی (نساجی، فولاد، کفش، برخی رشته‌های کشاورزی، خدمات سطح پایین و غیره...)، کارگران و نیز کارفرمایان از بستن مرزها هواداری می‌کنند و به شدت با همگرایی اقتصادی در سطوح منطقه‌ای و جهانی مخالفت می‌ورزند.